Outra mala noticia para os medios escritos en galego. Hoxe vin que A Nosa Terra non volverá a pisar os quioscos galegos. Dende este blog do BNG publícase o seguinte:
“A partir deste xoves, 2 de setembro, o semanario “A Nosa Terra” deixará de distribuirse nos quioscos galegos. Con iso, pérdese a cabeceira histórica do nacionalismo galego”.
Correrá a mesma sorte a publicación electrónica?
Faime graza que ante o panorama musical no que estamos, no que os artistas din que non venden nada de música polo tema da piratería. A pesar de todo, moitos deles din que o queren dar todo nos concertos, nas actuacións en directo diante do público, para demostrar a súa valía. Pero, sorprendentemente, estes días en Galicia vivimos dous exemplos de todo o contrario: en Cee viron como Manolo Tena actuaba en non moi boas condicións e en Baiona o grupo La Unión tocou en playback. Pois debe ser que moitos deles non teñen nin falta de cartos ou ben non son todo o profesionais que deberían. Que dean exemplo e traballen, como diría o meu pai 
Vamos, que poderiamos adaptar esa canción de No me pises que llevo chanclas. É que non me explico os motivos que levaron a Feijoo a falar das touradas de Galicia e de poñerse a cualificar a Picasso como catalán, como nos indicaba un lector deste blog a través dun correo (graciñas Víctor).
Ademais, púxose a cuestionar o tema da caza. Aí, aí, gañando amigos e votos entre todos os cazadores galegos. Vamos, que creo que falou de máis e sen ter claro por onde ía saír. Un consello: ante cuestións desas, mellor dicir que non se vai pronunciar.
Velaquí vos deixo unha estraña e psicodélica canción sobre Feijoo escrita (supoño) e interpratada por Emilio José. Un artista deses que se poden definir como conceptuais. A min, dende logo, non me deixou indiferente. Xa digo que vos preparedes para esta cousa, por así chamala:
A fin de semana pasada xusto estiven polo Barbanza e me coincidiu ver o incendio que tivo lugar en Boiro. Era impresionante ver como a pesar de que había tantos hidroavións traballando na zona, tantos bombeiros e tantos helicópteros, coa forza do vento intentar apagar o lume era imposible. Espero que esta vaga de incendios que se están a producir nesta quincena paren dunha vez e que collan aos culpables e os meten á sombra unha boa tempada.
Mirade senón quen está detrás desta parabólica. Xa o din os vellos, as antenas estas teñan o demo. (Foto sacada no mirador da Curota, na Pobra do Caramiñal).
Para que despois digan que os artistas o que queren é demostrar o seu talento sobre un escenario. Pois Manoliño, por moito nome que tiveses no seu día, o teu foi vergoñento. Espero que en Cee non che paguen.
En fin, que a súa vida tamén é un chiste, así que non nos estrañemos.
Levo varias semanas desconectado do blog por diferentes circunstancias (non estiven de vacacións se estades a pensar niso), e neste tempo pasaron cousas moi importantes para a rede galega que non tiven tempo de comentar. Xa o comento no título deste post, pero creo que o peche de Vieiros e de Chuza é unha moi mala noticia para o blogomillo e para a sociedade galega en xeral.
Vieiros era un referente da información na nosa lingua, unha iniciativa que levaba anos na rede, que non tiña detrás un soporte en papel e que semellaba sobrevivir contra vento e marea á falta de publicidade e ao apoio institucional (que o tivo cando estivo o BNG na Xunta) ou á presenza dun gran grupo editorial detrás. Unha mágoa que tivese que dicir Ata sempre!
Doutra banda, tamén pechou Chuza!, unha páxina na que os usuarios podían enviar noticias de diferentes blogs e medios de comunicación, pero sobre todo dende unha perspectiva galega. Vamos, era unha plataforma de aquí, así que era lóxico. Iso si, coincido con moita xente no feito de que nos últimos meses só había un punto de vista, o do nacionalista un tanto radical, xa que se votaba negativo aos que igual non pensaban da mesma maneira e así foi perdendo usuarios que, dende o meu punto de vista, lle proporcionaban máis riqueza á web. Unha mágoa, porque na variedade está o gusto.
No noso grupo no flickr hai varias fotos que denuncian o que acontece en moitos montes galegos, como aos cabalos que hai nos montes galegos teñen grandes trancas que poñen en perigo as súas vidas e os relegan a un día a día insufrible. Hai tamén un grupo no facebook contra esta práctica.
Cargando ...
